Texte 2
Chariton d'Aphrodise,

Chéréas et Callirhoé

livre I

Pour lire le texte dans son contexte

Ἀφροδίτης ἑορτὴ δημοτελής, καὶ πᾶσαι σχεδὸν αἱ γυναῖκες ἀπῆλθον εἰς τὸν νεών. τέως δὲ μὴ προϊοῦσαν τὴν Καλλιρό̣ην προήγαγεν ἡ μήτηρ, τοῦ πατρὸς κελεύσαντος προσκυνῆσαι τὴν θεόν. Τότε δὲ Χαιρέας ἀπὸ τῶν γ̣υμνασίων ἐβάδιζ̣εν οἴκαδε στίλβων ὥσπερ ἀστήρ· ἐπήνθει γὰρ αὐτοῦ τῷ λαμπρῷ τοῦ προσώπου τὸ ἐρύθηματης παλαίστρας ὥσπερ ἀργύρῳ χρυσός. ἐκ τύχης οὖν περί τινα καμπὴν στενοτέραν συναντῶντες περιέπεσον ἀλλήλοις, τοῦ θεοῦ πολιτευσαμένου τήνδε τὴν συνοδίαν ἵνα ἑκάτερος τῷ ἑ̣τέ̣ρῳ ὀ̣φ̣θῇ̣. ταχέως οὖν πάθος ἐρωτικὸν ἀντέδωκαν ἀλλήλοις - - - το̣ῦ κάλλο̣υ̣ς τῇ εὐγενείᾳ συνελθόντο̣ς. Ὁ μὲν ο̣ὖν Χαιρέας οἴκαδε μετὰ τοῦ τραύματος μόλις ἀπῄει, καὶ ὥ̣σπερ τις ἀριστεὺς ἐν πολέμῳ τρωθεὶς καιρίαν, καὶ καταπεσεῖν μὲν αἰδούμενος, στῆναι δὲ μὴ δυνάμενος. ἡ δὲ παρθένο̣ς τῆς Ἀφροδίτης τοῖς ποσὶ προσέπεσε καὶ καταφιλοῦσα, "σύ μοι, δέ̣σποινα" εἶπε, "δὸς ἄνδρα τοῦτον ὃν ἔδειξ̣ας." Νὺξ ἐπῆλθεν ἀμφοτέροις δεινή· τὸ γὰρ πῦρ ἐξεκαίετο.